Efektywność wtórnego spalania i redukcja CO.
Ustaw otwarcie pierwotnego powietrza jako wartość procentową, temperaturę powietrza docierającego do wtórnych rurek i załadowanie drewnem w kilogramach. Model startuje każde spalanie od bazowej sprawności 70 % i nakłada dwie premie: do 20 punktów w miarę zmniejszania pierwotnego powietrza (co kieruje gazy spalinowe przez trasę dopalania) oraz do 15 punktów z temperatury wtórnego powietrza.
Premia temperaturowa skaluje się liniowo i nasyca przy 600 °C: wtórne powietrze 300 °C dostarcza połowę premii, wszystko przy 600 °C lub wyżej dostarcza pełną premię. Przykład obliczeniowy: 50 % pierwotnego powietrza z 600 °C wtórnym powietrzem daje 70 + 10 + 15 = 95 % sprawności spalania, 5 % niespalone; to samo ustawienie zasuwy przy 300 °C powietrzu osiąga 87,5 %. Wyniki są ograniczone do 99 %, ponieważ żadna prawdziwa komora paleniskowa nie spala wszystkiego całkowicie.
Odczyt redukcji CO śledzi, jak kompletne jest wtórne spalanie na własnej skali, rosnąc proporcjonalnie do premii temperatury, aż osiągnie 85 % gdy wtórne powietrze osiągnie 600 °C; przy 300 °C odczytuje 42,5 %. W pełni rozwinięte wtórne spalanie to widoczna kurtyna płomieni, która dopala dym nad załadunkiem drewna we współczesnych piecach z rurkami dopalającymi.
W tym modelu człon pierwotnego powietrza wnosi (100 % - otwarcie) x 20 punktów, więc w pełni otwarta zasuwka nic nie dodaje, a prawie zamknięta zbliża się do pełnych 20. Obraz fizyczny: ograniczenie pierwotnego powietrza spowalnia ogień na ruszcie i kieruje więcej niespalonego gazu obok wtórnego doprowadzenia powietrza, gdzie dostaje drugą szansę na spalenie. Przy otwarciu 50 % ten człon jest wart dokładnie 10 punktów.
Jest to punkt nasycenia premii temperatury: model skaluje wkład 15 punktów przez min(1, T / 600), więc 150 °C dostarcza jedną czwartą, 300 °C połowę, a wszystko od 600 °C pełną kwotę bez dalszych zysków. Dym potrzebuje gorącego tlenu, aby ponownie się zapalić, a wstępne podgrzanie wtórnego doprowadzenia do tego poziomu to właśnie to, co przekształca pasywne rurki powietrzne w aktywny dopalacz.
To dopełnienie sprawności spalania: udział gazów palnych, który wymknął się zarówno pierwotnemu ogniowi, jak i fazie dopalania i uchodzi jako dym, tlenek węgla i kondensowalne prekursory kreozotu. Ponieważ sprawność jest ograniczona do 99 %, wartość niespalonego nigdy nie spada poniżej 1 %. Oddzielna liczba redukcji CO izoluje, ile oczyszczania pochodziło konkretnie z gorącego wtórnego powietrza.