Żywotność katalizatora.
Wprowadź, ile sezonów dopalacz był używany, liczbę dni palenia na sezon i średnią liczbę godzin palenia na dzień. Kalkulator mnoży te wartości, aby uzyskać skumulowane godziny pracy i porównuje je z żywotnością 12 000 godzin, wartością odniesienia dla ceramicznych elementów katalitycznych. Trzy lata przy 90 dniach na sezon i 8 godzinach dziennie daje 2 160 godzin, pozostawiając ok. 82 % żywotności elementu.
Pole temperatury klasyfikuje dopalacz do jednej z pięciu stref roboczych. Poniżej 250 °F (121 °C) element jest całkowicie zimny; 250–499 °F (121–260 °C) oznacza nagrzewanie, ale jeszcze nie osiągnięto zapłonu; 500–1199 °F (260–649 °C) to optymalny aktywny zakres; 1200–1599 °F (649–871 °C) jest gorący i oznaczony do monitorowania; a 1600 °F (871 °C) lub więcej to strefa przegrzania, gdzie ceramiczne podłoże może zostać uszkodzone.
Zapłon, punkt, w którym katalizator zaczyna samodzielnie spalać dym, następuje przy ok. 500–600 °F (260–315 °C). Aktywny dopalacz działający poniżej tego progu pozwala na kondensację niespalonej smoły w wąskich komórkach i zatykanie kreozotem, i dlatego wyświetlacz oddziela przedział za zimny i niskie spalanie od optymalnego pasma zamiast traktować każdą ciepłą wartość jako akceptowalną.
Skumulowane godziny to po prostu lata x dni palenia na sezon x godziny dziennie, a pozostała żywotność to ułamek 12 000 godzin, który jeszcze nie został wykorzystany. Intensywny harmonogram 5 sezonów przy 120 dniach i 10 godzinach dziennie osiąga 6 000 godzin, dokładnie połowę nominalnej żywotności, podczas gdy weekendowy harmonogram rozłoży te same 12 000 godzin na znacznie więcej zim. Czas spędzony w strefie przegrzania skraca rzeczywistą żywotność szybciej niż sugeruje proste zliczanie godzin.
W tym modelu optymalny zakres to 500–1199 °F (260–649 °C): wystarczająco gorący, aby przekroczyć zapłon, wystarczająco chłodny, aby oszczędzić podłoże. Wartości 1200–1599 °F (649–871 °C) nadal działają, ale są zgłaszane jako gorące, a 1600 °F (871 °C) lub więcej jest zgłaszane jako przegrzanie, gdzie uszkodzenie termiczne plastra miodu staje się realnym ryzykiem i producent zaleca zmniejszenie dopływu powietrza.
Poniżej zapłonu, ok. 500 °F (260 °C), dym przepływa przez plaster miodu bez spalania. Schłodzona, niespalone smoła kondensuje się w komórkach, ogranicza przepływ i maskuje powłokę katalityczną, więc każde wczesne włączenie kumuluje uszkodzenia. Dlatego wyświetlacz stref oznacza 250–499 °F (121–260 °C) jako niskie spalanie (zbliżanie się do zapłonu, ale jeszcze nie osiągnięto) a wszystko poniżej 250 °F (121 °C) jako całkowicie zimny element.