Verbrandingsefficiëntie en CO-reductie.
Stel de primaire luchtopening in als percentage, de temperatuur van de lucht die de secundaire buizen bereikt, en de houtlading in kilogram. Het model start elke verbranding vanaf een basisrendement van 70 % en stapelt twee bonussen: tot 20 punten naarmate de primaire lucht wordt gedrosfeld (wat rookgassen door het herverbrandingstraject stuurt), en tot 15 punten uit de secundaire luchttemperatuur.
De temperatuurbonus schaalt lineair en verzadigt bij 600 °C: secundaire lucht van 300 °C levert de helft van de bonus op, alles bij 600 °C of hoger levert de volledige bonus. Een rekenvoorbeeld: 50 % primaire lucht met 600 °C secundaire lucht geeft 70 + 10 + 15 = 95 % verbrandingsrendement, 5 % onverbrand; dezelfde klepstand met 300 °C lucht haalt 87,5 %. Resultaten zijn begrensd op 99 %, aangezien geen echte vuurkist alles volledig verbrandt.
De CO-reductieleeswaarde volgt hoe volledig de secundaire verbranding is op zijn eigen schaal, stijgt evenredig met de temperatuurbonus totdat hij 85 % bereikt zodra de secundaire lucht 600 °C bereikt; bij 300 °C leest hij 42,5 %. Volledig ontwikkelde secundaire verbranding is het zichtbare vlamgordijn dat rook herverbrandt boven de houtlading in moderne herverbrandingsbuiskachels.
In dit model draagt de primaire luchtterm (100 % - opening) x 20 punten bij, zodat een volledig open klep niets toevoegt en een bijna gesloten klep dicht bij de volledige 20 komt. Het fysieke beeld: beperking van primaire lucht vertraagt het vuur op het rooster en stuurt meer onverbrande gassen langs de secundaire luchttoevoer, waar ze een tweede kans krijgen om te ontbranden. Bij een opening van 50 % is de term precies 10 punten waard.
Dat is het verzadigingspunt van de temperatuurbonus: het model schaalt de bijdrage van 15 punten met min(1, T / 600), zodat 150 °C een kwart oplevert, 300 °C de helft, en alles vanaf 600 °C het volledige bedrag zonder verdere winst. Rook heeft hete zuurstof nodig om opnieuw te ontsteken, en het voorverwarmen van de secundaire toevoer naar dat niveau is wat passieve luchtbuizen verandert in een actieve nabrander.
Het is het complement van het verbrandingsrendement: het aandeel brandbare gassen dat zowel het primaire vuur als de herverbrandingsfase is ontglipt en als rook, koolmonoxide en condenseerbare creosootprecursoren ontsnapt. Omdat het rendement is begrensd op 99 %, daalt de onverbrande waarde nooit onder 1 %. Het afzonderlijke CO-reductiegetal isoleert hoeveel van de reiniging specifiek afkomstig was van de hete secundaire lucht.